Եթե մի օր՝անսանձ քամու պաղ գգվանքը թևանցուկ, Որպես գարնան անուշ հովիկ,խաբկանքը տա քեզ ծածուկ, Դու մի՛փորձի ձայնակցել,երբ մեղեդին է օտար, Մեղու՛ն ամեն ծառ ու ծաղկից,չի՛հավաքում լավ նեկտար:
Ամեն լացի ետ մի՛ դարձի,լաց կա՝ կանչ է բռնության, Ամեն ժպիտ՝դեռ ծիծաղ չէ՛, խինդ կա՝սերմն է դառնության, Անձայն երգի բառե՛րը չէն.այլ առի՛թն է կարևոր, Վերքի ցավից էլ առավել՝խոսքի՛ց է մարդ վիրավոր:
Դու քամու հե՛տ,թե կրակի՛,ջրի հե՛տ էլ մի՛ խաղա, Դու քո ճամփո՛վ,թռչունը վե՛ր,ձուկն էլ ջրում թող լողա, Գիրքը՝ունի երկու երես,մարդն էլ նման է գրքի, Կյանքդ ապրիր համեստ ու հեզ,բայց քեզ երբե՛ք մի զրկի:
Комментариев нет:
Отправить комментарий